<title_newspaper=”Trybuna Ludu”> 
<title_article=”Służba zdrowia — wsi”> 
<author_1=”J. Sztachelski”>
<author_2=””> 
<language=”pl”> 
<style=”press”>
<year="1954">
<month="3">
<date=”1954-03-06”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Pracujący chłop jest obecnie w naszych uzdrowiskach stale spotykanym kuracjuszem. W roku ubiegłym 9.000 chłopów korzystało z leczenia w najpiękniejszych polskich uzdrowiskach. Rezultatem tych wszystkich posunięć jest znaczna poprawa stanu zdrowotnego ludności wiejskiej. Szczególnie wydatnie obniżyła się na wsi, rzecz charakterystyczna, liczba zgonów związanych z porodem, następnie śmiertelność z chorób zakaźnych i zachorowalność na nie. Obniżyła się również liczba zgonów, spowodowana gruźlicą.
Te niewątpliwe osiągnięcia nie mogą nam jednak przesłaniać licznych braków w pracy służby zdrowia na wsi oraz faktu, że mogliśmy zrobić znacznie więcej, osiągać lepsze rezultaty. Trzeba krytycznie stwierdzić, że liczba lekarzy, pracujących na wsi jest niedostateczna. Szczupłością kadr lekarskich na wsi należy tłumaczyć dużą liczbę lekarskich punktów dojazdowych. Ta forma pomocy leczniczej jest formą niezadowalającą, bo nie pełnowartościowa i znacznie ustępuje ośrodkowi zdrowia, posiadającemu stałego lekarza, zamieszkałego przy nim. Nie zadowalający jest także w wiejskich placówkach służby zdrowia stan dyscypliny pracy i to znów szczególnie w punktach dojazdowych. 
Za mała jest aktywność służby zdrowia w pracy profilaktycznej na wsi, w walce o kulturę sanitarną wsi. Nie umieliśmy dostatecznie blisko powiązać się z resortami rolnymi — organami Ministerstw Rolnictwa i PGR dostatecznie zainteresować się problemami wsi i zdrowotności na wsi. Szczególnie pilnym i wymagającym udziału tych resortów zagadnieniem jest sprawa urazowości na wsi, wymagająca szerszej niż dotychczas akcji zapobiegawczej.
Spotykamy nierzadko fakty panoszenia się znachorów, wyzyskujących naiwność chorych, pobłażliwość i brak czujności kierownictwa służby zdrowia na wszystkich szczeblach. Rozwój placówek służby zdrowia nie został dostatecznie dopasowany do ruchu uspółdzielczenia wsi a udział i rola pracowników służby zdrowia na tym odcinku walki o socjalizm są jeszcze bardzo fragmentaryczne. Prace naukowe, mające uzbroić służbę zdrowia do rozwiązywania specyficznych zagadnień medycyny wsi są zaledwie rozpoczynane.
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
